Waltornie

Najczęściej kupowane produkty w grupie Waltornie

Wybrani producenci w grupie Waltornie

  • Bach

    Urodzony Vincent Shrotenbach w Wiedniu w 1890 roku, początkowo przeszedł szkolenie na skrzypcach, ale potem przeszedł na trąbkę, gdy usłyszał jej majestatyczny dźwięk. Chociaż Vincent wykazywał również duże zdolności naukowe i ukończył studia (...)


  • Conn

    Firma CONN jest liderem na rynku w produkcji instrumentów dętych blaszanych, w skład których wchodzą takie marki jak np. Vincent Bach, Selmer, Emerson, Ludwig, Musser, Glaesel, King, Benge, Armstrong, Artley oraz Scherl & Roth., Założycielem (...)


    Waltornie w naszym sklepie muzycznym

    Róg to instrument dęty blaszany należący do grupy aerofonów ustnikowych. Do tej samej rodziny instrumentów należą też trąbka, puzon, oraz tuba. Strój rogu jest nieco niższy niż puzonu i obejmuje zakres dźwięków od B1 (brzmiącego) do f2 (f2 dwukreślnej oktawy brzmiące dla rogu F/B). Naturalny strój roku to F, jednak istnieje możliwość transpozycji o kwartę w górę, do B. Jest to możliwe poprzez odpowiednie ułożenie dłoni w czarze instrumentu.

    Najbardziej pierwotną formą rogu był prawdopodobnie róg pochodzenia zwierzęcego - bawoli lub barani. Świadczy o tym jego nazwa (nie tylko w języku polskim). Także we francuskim: cor, włoskim: corno, hiszpańskim: cuerno, angielskim: horn, niemieckim: Horn lub Waldhorn (z tego ostatniego wywodzi się alternatywna nazwa polska – waltornia). Z powodu prymitywnej budowy i braku ustnika skala takiego rogu była niewielka, ograniczająca się do jednego lub najwyżej kilku dźwięków. Z czasem zaczynały powstawać rogi metalowe, używane przez pasterzy i myśliwych, a także wykonane z metali szlachetnych – złota i srebra oraz z kości słoniowej, z których korzystało rycerstwo i możni na polowaniach.

    Metalowy róg zbudowany z rury zakończonej kielichowym rozszerzeniem tradycyjnie przyjął formę okrągłej, pojedynczej lub podwójnej pętli. Instrument posiadał różne rozmiary i stroje. Początkowo róg używany był do polowań, jednak szybko zaczęto używać ich także w produkcjach teatralnych do tworzenia dźwiękowych elementów specjalnych.

    Historia rogu jako instrumentu muzycznego rozpoczęła się w 1680 r. za sprawą hrabiego Franza Antona von Sporcka (syna Johanna von Sporcka). Zachwycony jego czystym i donośnym brzmieniem, poznanym podczas podróży do Francji, polecił dwóm swoim muzykom nauczyć się gry na tym instrumencie. Tymi osobami byli Wenzel Sweda i Peter Röllig, których można uznać za pierwszych profesjonalnych instrumentalistów grających na rogach. Za ich pośrednictwem róg dotarł do Niemiec i Austrii.

    W pierwszych latach XVIII wieku róg stał się już ważnym instrumentem w muzyce niemieckiej. Pierwszym wirtuozem i twórcą techniki gry za pomocą dźwięków "zatkanych" był Anton Hampel. Był on także pomysłodawcą kilku innowacji, między innymi krąglików dla rogów, dodatkowych rurek, które w łatwy i szybki sposób można było dołączać do rogu przedłużając jego całkowitą długość w rezultacie zmieniając strój. Najbardziej znanym uczniem Hampela był Johann Wenzell Stich, znany także jako Giovanni Punto. Zdobył on uznanie jako wirtuoz i zainspirował takich kompozytorów jak Ludwig van Beethoven, który zadedykował mu Sonatę F-dur op. 17, Wolfgang Amadeusz Mozart, czy Joseph Haydn. Mozart skomponował co najmniej cztery koncerty na ten instrument (część z nich zaginęła), a Haydn prawdopodobnie dwa. Kolejnym momentem przełomowym, wspólnym dla całej grupy instrumentów dętych blaszanych, był rok 1814, kiedy to został wynaleziony zawór tłoczkowy, tzw. wentyl, używany w instrumentach dętych. Natychmiast znalazł on zastosowanie w rogu. W 1832 zawór tłoczkowy w rogach zastał zastąpiony przez wiedeńskiego wynalazcę Josepha Riedla zaworem rotacyjnym. W ten sposób powstał standard rogu, używany do dziś w praktyce solowej i symfonicznej.

    Podsumowanie
    W dzisiejszych czasach róg uchodzi za instrument bardzo trudny, stawiający przed muzykiem duże wyzwanie. Ze względu na jego kształt i długość rury trudne może być granie szybkich przebiegów. Jednak tak jak na każdym instrumencie wszystko da się wyćwicz, jeśli poświęci się temu odpowiedni czas. Ze względu na skalę w orkiestrach symfonicznych rogi dzieli się na wysokie i niskie. Pierwszy i trzeci róg grają wyższe partie, natomiast drugi i czwarty niższe. Mimo, że w ostatnich latach waltornia stałą się bardzo popularnym instrumentem, na który swe utwory przeznaczają wielcy kompozytorzy, najbardziej jednak jest ona kojarzona z muzyką symfoniczną, a przede wszystkich filmową.

    Najpopularniejsze kategorie w sklepie Muzyczny.pl